เราทั้งหลายถึงซึ่งพระผู้มีพระภาคพระองค์ใดแล้ว
ว่าเป็นที่พึ่ง ว่าเป็นพระศาสดาของเราทั้งหลาย
เราทั้งหลายศรัทธาเลื่อมใสแล้ว
ซึ่งพระธรรมของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น
พระองค์ทรงเป็นพระอรหันต์ตรัสรู้ชอบเอง
ทรงอาศัยความการุณในสัตว์ทั้งหลาย
ทรงพระกรุณาแสวงหาประโยชน์เกื้อกูล
ทรงอาศัยความเอ็นดู
ได้ยังพระธรรมจักรอันยอดเยี่ยมให้เป็นไป
ทรงประกาศอริยสัจ ๔ เป็นครั้งแรก
แก่พระภิกษุปัญจวัคคีย์ ที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน
ใกล้กรุงพาราณสีในวันอาสาฬหปุณณมี
ในสมัยนั้นแล ท่านพระอัญญาโกณฑัญญะ
ผู้เป็นหัวหน้าของพระภิกษุปัญจวัคคีย์
ฟังธรรมของพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว
ได้ธรรมจักษุอันบริสุทธิ์ปราศจากมลทิน ว่า
"สิ่งใดสิ่งหนึ่งมีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา
สิ่งทั้งปวงนั้น มีความดับเป็นธรรมดา"
จึงทูลขออุปสมบทกะพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นองค์แรกในโลก
ในสมัยแม้นั้นแล พระสังฆรัตนะได้บังเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในโลก
พระรัตนตรัย คือ พระพุทธรัตนะ พระธรรมรัตนะ พระสังฆรัตนะ
ได้สำเร็จสมบูรณ์ สำเร็จบริบรูณ์ สำเร็จไพบูลย์ สำเร็จไพศาลแล้วในโลก
บัดนี้ เราทั้งหลายแล มาประจวบมงคลสมัยอาสาฬหปุณณมี
วันเพ็ญอาสาฬหมาสที่รู้พร้อมกันว่า
เป็นวันที่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น
ทรงประกาศพระธรรมจักรเป็นวันที่เกิดขึ้นแห่งพระอริยสงฆ์สาวก
และเป็นวันที่พระรัตนตรัยสมบูรณ์ คือ
ครบ ๓ รัตนะ จึงมาประชุมกันแล้ว ณ ที่นี้
ถือสักการะเหล่านี้ ทำกายของตนให้เป็นดังภาชนะรับเครื่องสักการะ
ระลึกถึงพระคุณตามเป็นจริงทั้งหลายของพระผู้มีพระภาคเจ้านั้น
จักทำประทักษิณสิ้นวาระสามรอบซึ่งพระปฏิมา และพระสถูปนี้
บูชาอยู่ด้วยสักการะอันถือไว้แล้วอย่างไร
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ
ขอเชิญพระผู้มีพระภาคเจ้าแม้เสด็จปรินิพพานนานมาแล้ว
ยังปรากฏอยู่ด้วยพระคุณสมบัติอันข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายจะพึงรู้
โดยความเป็นอตีตารมณ์ จงทรงรับเครื่องสักการะ
อันข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายถือไว้แล้วนี้
เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข เพื่อความเป็นมงคล
ความสำเร็จทั้งทางโลก ทางธรรม
มรรคผล นิพพานแก่ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
สิ้นกาลนาน เทอญ.
|
