เราทั้งหลายถึงซึ่ง
พระผู้มีพระภาคพระองค์ใดว่าเป็นที่พึ่ง
พระผู้มีพระภาคพระองค์ใดว่าเป็นศาสดาของเราทั้งหลาย
แลเราทั้งหลายชอบซึ่งธรรมของพระผู้มีพระภาคพระองค์ใด
พระผู้มีพระภาคพระองค์นั้นแล
ได้อุบัติแล้วในหมู่มนุษย์ชาวอริยกะในมัชฌิมชนบท
พระองค์เป็นกษัตริย์โดยพระชาติ
เป็นโคดมโดยพระโคตร
เป็นศากยบุตรเสด็จออกบรรพชาแล้วแต่ศากยสกุล
เป็นผู้ตรัสรู้พร้อมเฉพาะแล้วซึ่งพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ
ในโลกทั้งเทวโลก มารโลก พรหมโลก
ในหมู่สัตว์ทั้งสมณพราหมณ์เทวดาแลมนุษย์
พระผู้มีพระภาคเจ้านั้นเป็นพระอรหันต์
เป็นผู้ตรัสรู้ชอบเอง
เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ
เป็นผู้เสด็จไปดีแล้ว
เป็นผู้รู้แจ้งโลก
เป็นสารถีแห่งบุรุษควรฝึกได้
ไม่มีผู้อื่นยิ่งไปกว่า
เป็นศาสดาของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย
เป็นผู้ตื่นแล้ว เป็นผู้เบิกบานแล้ว
เป็นผู้มีโชค โดยไม่ต้องสงสัยแล
บัดนี้เราทั้งหลายมาถึง วันวิสาขบูชา
เป็นที่รู้กันว่า กาลเป็นที่ประสูติ ตรัสรู้ แลเสด็จปรินิพพาน
แห่งพระผู้มีพระภาคเจ้านั้น
จึงมาประชุมกันแล้ว ณ ที่นี้
ถือสักการะมีประทีปด้ามแลธูปเป็นต้นเหล่านี้
ทำกายใจของตนให้เป็นบุญ เพื่อน้อมสักการะบูชา ขอขมาขอลาโทษ
ตามระลึกนึกถึงพระคุณตามเป็นจริงทั้งหลาย
ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น
บูชาด้วยสักการะอันถือไว้แล้วอย่างไร
จักทำประทักษิณสิ้นวาระสามรอบ
ซึ่งพระปฏิมากรนี้
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ
ขอเชิญพระผู้มีพระภาคเจ้าแม้เสด็จปรินิพพานนานมาแล้ว
ยังปรากฏอยู่ด้วยพระคุณสมบัติอันข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
จะพึงรู้โดยความเป็นอตีตารมณ์
จงทรงรับซึ่งเครื่องสักการะอันข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายถือไว้แล้วนี้
เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุขแก่ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายสิ้นกาลนาน เทอญ. |