header
 

คิดถึง...แม่

 
 
วันแม่ คือ
วันของลูกที่จะต้องรักแม่ให้มากที่สุด
คิดถึงแม่ให้มากที่สุด
ทำตัวให้เป็นคนดีที่สุด ให้เหมาะสมที่เป็นลูกของแม่

วันแม่ คือ
วันที่ลูกคนดีทุกๆ คน ควรที่จะมีให้ได้ทุกวัน

ทุกเวลา

อยากบอกไว้สำหรับลูกคนดีทุกคนที่มีแม่ว่า...

อยากให้ลูกคนดีทุกคนรักแม่ให้มากที่สุด
เหมือนรักคนอื่น

ทะนุถนอมร่างกาย และจิตใจของแม่ให้มากที่สุด
เหมือนทะนุถนอมร่างกายและ จิตใจของคนอื่น

เสียสละให้แม่ให้ได้มากที่สุด
เหมือนกับเสียสละให้คนอื่น

แคร์แม่ให้มากที่สุด
เหมือนกับแคร์คนอื่น

รับใช้แม่ให้มากที่สุด
เหมือนรับใช้คนอื่น

เป็นห่วงแม่ให้มากที่สุด
เหมือนเป็นห่วงคนอื่น

คำว่า"เป็นไปไม่ได้" อย่าให้มีกับแม่เด็ดขาด


“ชีวิตจะได้เจริญรุ่งเรือง ”

แม่ทุกคนมีลูก ลูกทุกคนมีแม่
ไม่มีใคร บังคับขู่เข็ญ
ให้ลูกทุกคนต้องกตัญญูรู้คุณ ตอบแทนพระคุณท่าน
รักท่าน เคารพท่าน บูชาท่าน


ไม่มีใครเช่นกันที่บังคับขู่เข็ญให้ลูกทุกคนต้องอกตัญญู
ไม่รู้คุณ เนรคุณท่าน เกลียดท่าน ดูหมิ่นท่าน

ความกตัญญู และอกตัญญูเนรคุณนั้น
เกิดจากจิตใจ และสติปัญญาของลูกทุกคนเท่านั้น

บทความนี้
เป็นเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่เขียนขึ้นมา
เพื่อเป็นยากระตุ้นใจที่จะให้ลูกคิดถึง...แม่

หรือไม่ก็ศูนย์เปอร์เซ็นต์ก็อาจเป็นได้ (ก็คนมันไม่คิด)
ไม่อยากหวังอะไรมากมายกับหัวใจคน

 

ป.ล. ขณะอ่านกรุณาคิดถึงใบหน้า และรอยยิ้มของคุณแม่ด้วยนะ

 
 

แม่...มีแต่ให้
.......

ให้กำเนิดเกิดมา
ให้การศึกษา และเลี้ยงดู
ให้ความรัก
ให้ความรู้
ให้ที่อยู่อาศัย
ให้ใช้แรงงาน
ให้ผลาญทรัพย์สิน
ให้อาหารการกิน
ให้ทั้งน้ำตา
ให้เหนือฟ้า
ให้เหนือดิน
ให้จนสิ้นใจ

 

 

 

 

 

 

   
แม่
------

แม่ คือ สตรีเพศผู้ที่ให้ชีวิตนี้แก่เรา
แม่ คือ สตรีเพศผู้ที่ปรารถนาดีต่อเรามากที่สุดในโลก
แม่ คือ สตรีเพศที่รักเรามากที่สุดในโลก
แม่ คือ สตรีเพศที่เสียสละทุกสิ่งทุกอย่าง ให้แก่เรา
แม่ คือ สตรีเพศที่ดูแลรับผิดชอบชีวิตเรา
แม่ คือ สตรีเพศที่ทุกข์ลำบากเหนื่อยกับเรามากที่สุด
แม่ คือ สตรีเพศที่มีพระคุณต่อเรามากที่สุดในโลก
แม่ คือ สตรีเพศที่มีรักเดียว ใจเดียวสำหรับเรามากที่สุด
แม่ คือ สตรีเพศที่คอยห่วงใยเรา และหวังดีต่อเรามากที่สุด
......
แม่ คือ สตรีเพศที่ลูก ๆ มักคิดว่าท่านเป็นศัตรู
แม่ คือ สตรีเพศที่ลูก ๆ มักคิดว่าท่านคือคนแก่คนหนึ่ง
แม่ คือ สตรีเพศที่ชอบมาวุ่นวายในชีวิตเรามากที่สุด
แม่ คือ สตรีเพศที่ลูกๆ มักจะลืมรัก
แม่ คือ สตรีเพศที่ลูกๆ มักจะลืมคิดถึง
 

นั่งหลับตา
--
เห็นภาพสตรีคนหนึ่ง
ชีวิตของสตรีคนๆนั้น
วัน ๆ มีแต่ความทุกข์ และความวุ่นวาย
เหนื่อยเหลือเกิน
ต่อการเลี้ยงดู รับผิดชอบกับชีวิตของเด็กตัวเล็ก ๆ
ที่เขาให้กำเนิดเกิดขึ้นมา

เขาคงเหนื่อยไม่เบา
เพราะหาเวลาพักไม่มีเลย

แต่..
เขาก็ดูมีความสุขดีนะ
รอยยิ้มปรากฏเต็มใบหน้า อยู่ตลอดเวลาเลย
....

สตรีคนนั้นชีวิตเขาไม่ต่างอะไรกับ
ชีวิตของแม่เราเลยนะ
เด็กตัวเล็ก ๆ
คนนั้น... ดูเหมือนตัวเราเหลือเกิน

 
ตามใจ
---------
แม่จ๋า... หนูหิวจังเลย
แม่จ๋า... หนูอยากไปเที่ยว
แม่จ๋า... หนูอยากได้ของเล่น
แม่จ๋า... หนูจำเป็นต้องใช้เงิน
..............
รอเดี๋ยวนะลูก
เดี๋ยวแม่จะหาให้
...............

เสียงกรี๊ดร้องไห้..
เด็กคงไม่พอใจ
ที่แม่หาให้ช้าไป ไม่ทันใจเขา

 
ไม่น่าเลย
-------
มีเสียง...ลูกเถียงแม่
มีเสียง...แม่พยายามพูดเพื่อปรับความเข้าใจ
มีเสียง...ลูกตะคอกใส่แม่ สอง สาม ประโยค

ได้ยินแต่ประโยคสุดท้ายว่า...

พรุ่งนี้จะไม่ไปโรงเรียน

มีเสียง....
แม่ขอโทษ
พร้อมปลอบใจ
-------
ไม่มีเสียงใคร
หรือว่าแม่แอบร้องไห้
ที่พรุ่งนี้ลูกไม่ไปโรงเรียน

 
แปลก
-------
แม่จ๋า.. แม่เหนื่อยมั้ย
แม่จ๋า.. แม่หยุดพักก่อนเถอะ
แม่จ๋า.. หนูช่วยนะ
แม่จ๋า.. แม่หิวมั้ย
.........

แม่ยิ้ม
แม่ดีใจ
.........
พรุ่งนี้คงได้ฟังประโยคนี้อีกเป็นแน่
ชีวิตแม่ได้ฟังแต่เพียงคำพูดแค่นี้...
ก็ดูจะเพียงพอ

 
หวัง
---------
แม่พร่ำบอกเสมอ ๆ ว่า...
“ตั้งใจเรียนนะลูกนะ” โตไปจะได้สบาย

มีงานทำ มีเงินใช้ มีบ้านอยู่ มีรถขับ
คนอื่นเขาจะได้ไม่ดูถูกลูก

“ตั้งใจเรียนนะลูกจ๋า”

แม่บ่นว่า...

ลูก..ทำไมผลการเรียนเป็นแบบนี้ล่ะ
ลูก..ตั้งใจเรียนหรือเปล่า

ลูกตอบแม่ว่า...
ก็.. ถ้าอยากได้ผลการเรียนดีเลิศ
แม่น่าจะไปเรียนเอง...

แม่เงียบ..

 
ความแตกต่าง

แม่บอก...
ทานให้อิ่มนะลูก จะได้โตไว ๆ
อร่อยมั้ยลูกคนเก่ง...
อีกนิดนะ
...........
ลูกบอก..
.แม่จ๋า... ของนี่อร่อยมากเลย
แม่จ๋า... ทานให้ลูกหน่อยนะ สุขภาพจะได้แข็งแรง
อร่อยมั้ย...แม่
พรุ่งนี้ลูกจะซื้อมาให้แม่ทานอีก
...........
ประโยคแรกพอหาฟังได้
แต่...ประโยคหลังมักหาฟังยาก

 
ใครให้มา
-----
ชุดที่เจ้าสวมใส่
ไปโชว์เพื่อน

เงินที่เจ้าใช้ซื้อข้าวของเครื่องเล่น และของกิน
และซื้อของให้เพื่อน
เครื่องประดับที่สวยหรูที่อยู่ในตัวเจ้า
...................
รู้หรือเปล่า ? ใครให้มา
 
คิดไม่ถึง
------
ถามว่าเคยคิดบ้างมั้ยว่า...

.. เวลานี้แม่ทำอะไรอยู่?
...ไม่รู้ว่าทานข้าวแล้วหรือยัง ?
...ได้นั่งพักบ้างหรือเปล่าเอย ?
...คืนนี้คงนอนหนาว ?
...นอนหลับหรือเปล่า ?
...ตอนเช้าแม่จะทานข้าวกับอะไร ?
...มีใครบ้างที่กวนใจ ?
...อยากพาแม่ไปเที่ยว ?
...ไม่อยากให้แม่อยู่คนเดียว ?

ถามว่าเคยคิดบ้างมั้ย ?
หรือว่าคิดไม่ถึง จึงไม่ได้คิด
 
กังวลใจ
--------
ความกังวล
เกิดขึ้นในใจว่า..

เมื่อไหร่หนอลูกจะกลับมา
หรือว่า.. กำลังเฮฮา...สนุกกับเพื่อน
หรือเมาเหล่ายา หรือกำลังเสพยาบ้า
หรือว่า.. ไปไหน...
ดึกแล้วไม่ยอมกลับมา

คิดไปต่างๆนานา
คิดทุกเวลา
เมื่อไหร่ลูกยาจะกลับมา

แม่เป็นห่วงจัง
รีบกลับมาเสียที
เวลานี้แม่รอลูกอยู่นะ
...........................



 
ฝันไว้
.........

แม่ฝันไว้ว่า..
ในภายภาคหน้า ลูกแม่ต้องสบาย
ถึงแม้เอ็นกายแม่จะขาดก็ตาม
เหนื่อยแสนเหนื่อย
ลำบากแสนลำบาก
ยากแสนยาก
ก็อยากให้ลูกมี “ความสุข”

ฝันไว้ทุกวัน
คิดทุกเวลา

คิดดูเถอะว่า..
ใครเขาคิดเหมือนแม่บ้าง ?

 
คนดี
-----------

แม่ชอบพูดอวดชาวบ้านไปทั่วว่า..
ลูกฉันนี่หนา...เก่งแสนเก่ง
การเรียนก็ดี
มีสัมมาคารวะ
ขยันมุมานะ
รู้จักชั่วดี
ไม่มี...ไม่ดี
นี่ไงลูกฉัน
..........
ลองใครมาติลูกซิเป็นเรื่อง
ทั้ง ๆ ที่ ...
ไม่เป็นจริงอย่างที่อวดก็ตาม

แม่รับไม่ได้
 
ปากกับใจ
.......
ปากกับใจ
ปากแม่บ่นไป
ใจแม่แสนรัก
ปากแม่แช่งชัก
ใจแม่เจ็บนัก
กลัวลูกรักเป็นไป

ปากบอกเกลียดนัก
ใจแม่รักแทบตาย
ปากร้ายแสนร้าย
ตายแทนได้เสมอ

ปากพร่ำสอนด่า
กลัวว่า “ลูกยาไม่รักดี”
 
คนละโลก
.......
หัวใจแม่มีลูก
................
หัวใจลูกไม่มีแม่
 
แม่ กับคำว่า ศัตรู
............

ลูกบอกแม่ว่า...
บ่นแล้วได้อะไรขึ้นมา...
แม่ชอบสร้างปัญหา
แม่อย่ามาวุ่นวาย...
ชีวิตลูกก็คือชีวิตลูก...
ผิดถูกลูกคิดเอง...
แม่หัดเกรงใจลูกบ้างซิ...

บอกแล้วไงว่า...
แม่อยู่ส่วนแม่...
แก่แล้วอย่ามายุ่ง
“กูเบื่อบ้านนี้...มีแต่...เรื่อง”

แม่แอบร้องไห้...ใจแม่อยากหยุดนิ่ง

ทำไปทุกสิ่ง...เขาว่าเรา “เป็นศัตรู”

 
กรรมของสัตว์โลก
............

แม่ถูกลูกโกหกต่าง ๆ นานา
ชักแม่น้ำทั้งห้าให้แม่ได้ฟัง
อ้างโน้นอ้างนี่เพื่อที่จะได้ดังหวัง
พูดให้แม่ฟังแม่จะได้เชื่อใจ

ลูกโกหกแม่ว่า....ฯลฯ

สารพัดคำโกหก ที่หลุดออกจากปากของลูกแม่
นึก ๆ ก็น่าสงสารคนเป็นแม่จัง

 
 
ต้องการ
......
ลูกจ๋า
...แม่มีเงินแค่นี้แหละ
...เอาไปใช้ก่อนนะ
........

ไม่เอา...
จะทำอะไรได้... ไอ้เงินแค่นี้
..........

รอเดี๋ยวนะลูก
แม่จะไปยืมคนอื่นมาให้
..........

แม่... ทำได้เสมอ
ขอเพียงให้ลูกได้ดั่งใจ ตามที่ต้องการ

 
แปลกแต่จริง

แม่...พรุ่งนี้วันเกิดหนู
แม่ต้องรู้ว่าหนูอยากได้อะไร
แม่จ๋าต้องจัดวันเกิดให้
แล้วพาหนูไปเที่ยวที่โน้นที่นี่นะ

แม่จ๋า..
อย่าลืมสิ่งที่แม่บอกไว้
ว่าจะให้อะไรแก่ลูกนะ
.......

วันเกิดลูก คือ
วันที่แม่ทุกข์ทรมานมากที่สุด

วันเกิดแม่ คือ
วันที่ลูกจำไม่ได้ และไม่รู้จัก

 
ไม่น่ามี
........
โลกใบนี้ไม่น่ามีคำว่า....
เนรคุณ อกตัญญู
.............
คำสองคำนี้..
เป็นคำที่หยาบ และเลวทรามที่สุด
 
ย้อนอดีต
........
ทบทวนภาพในอดีตที่ผ่านมา
ระหว่างแม่กับลูก
เห็นแต่แม่ที่ผูกพัน
ส่วนลูกนั้นเฉย ๆ

แม่นั้นมีแต่ให้
ลูกนั้นมีแต่ใจที่คิดจะเอา
.................
มีบางภาพเท่านั้น
ที่แม่และลูกผูกพัน
ลูกนั้นรักแม่เหลือเกิน
 
ลูกนก ลูกคน
.........
นกน้อยอ้าปากกว้าง
ในยามที่แม่กลับมาจากหาอาหาร
............
วันเวลาผ่านไป
เห็นแม่นกพาลูกหัดบิน
............
วันเวลาผ่านไป
ลูกนกทิ้งแม่ไว้เดียวดาย
 
เปรียบไว้
........
โบราณกล่าวไว้ว่า..
เอาแผ่นดินมาเป็นปากกา
เอาแผ่นฟ้ามาเป็นกระดาษ
เอาน้ำในมหาสมุทรมาเป็นหมึกวาด
ไม่อาจเขียนพระคุณความดีของแม่ได้หมด
...........................
ปัจจุบันกล่าวไว้ว่า..
เอาปากการาคาสามบาท
เอากระดาษมาสักแผ่น
ไม่แน่ใจว่า...
จะเขียนได้หรือเปล่า
...........................
 
ลืม ! คิดไว้
..........
ยามเจ้าเกิดมาหวังไว้ว่า..
เจ้าต้องเลี้ยงง่าย

ยามเจ้าเติบโตมาหวังให้..
เจ้าได้ปริญญา

ยามเจ้าจบจากการศึกษา..
หวังว่าเจ้าจะต้องได้งานดีทำ

ยามเจ้ามีคู่
หวังให้...คู่อุปถัมภ์
...........................
ยามแม่สิ้นใจ...
หวังไว้ให้เจ้าช่วยปิดตา

ยามไม่มีแม่...
ปรารถนาไว้ว่า
อยากให้เจ้าเป็น “คนดี”
 
ฝากไว้ให้คิด

อยากให้ลูกทุกคน.....รักแม่ให้มากให้มากที่สุด
อย่าทำให้ท่านต้องไม่สบายใจเพราะเรา

อย่าเป็นคนชอบอวดดีใส่แม่
อย่าเถียงแม่
อย่าโกหกแม่

ให้แม่ให้ได้ เหมือนให้คนอื่น
แคร์แม่ เหมือนแคร์คนอื่น

ไม่อยากเห็น..
ลูกลืมท่าน
ลูกดูถูกท่าน
ลูกกวนใจท่าน

ลูกทำให้ท่านต้องหนักใจ น้ำตาใหล

อย่าเด็ดขาด....
อย่าทำให้ท่านต้องร้องไห้เพราะเรา
อย่าทำให้ท่านต้องกินไม่ได้ นอนไม่หลับเพราะเรา
หรือไม่ก็อกแตกตายเพราะเรา

สิ่งที่อยากเห็นมากที่สุด
อยากเห็นลูกๆพาแม่ไปปฏิบัติธรรม จำศีล เจริญภาวนา ศึกษาธรรม

และอยากเห็นลูกรักแม่ อยากให้แม่มีความสุข
ความสบายไปทุกภพทุกชาติ


หมายเหตุ.-
เมื่อบทความนี้จบแล้ว กรุณาหลับตาสวดบทพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ
พระสังฆคุณ ถวายบูชาพระคุณของคุณแม่เรา และพระคุณของคุณแม่
ทั่วโลกทั่วจักรวาล ด้วยนะ สาธุ

 

 

 
ที่มาที่ไป :: จากหนังสือ "คิดถึงแม่ " ของพระมหาปสัณห์ ปิยธัมโม
ภาพประกอบจาก :: อินเตอร์เน็ต
บทเพลง" คำว่า..แม่" โดย Label
 
ดูแล แก้ไข พัฒนา โดย
วัดพระมหาชนก บ้านพลังเพียร เมืองกริฟฟิน รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา
Wat Phramahajanaka 498 Steele Road. Griffin Georgia 30223-6374 U.S.A.
Tel.(678) 692-8384,(404) 717-5104
http://www.watphramahajanaka.org E-mail :: info@watphramahajanaka.org
สรรพสิ่งใดๆในเว็ปไซต์นี้ ไม่มีการสงวนลิขสิทธิ์ใดๆทั้งสิ้น ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปเพื่อธรรมทานโดยชอบธรรมทั้งสิ้นแล