มาฆะบูชา

๑.ขันตี ปะระมัง ตะโป ตีติกขา
ขันติ คือ ความอดกลั้น เป็นเครื่องเผากิเลส คุ้มครองป้องกันปัญหาได้ยอดเยี่ยมที่สุด

๒.นิพพานัง ปะระมัง วะทันติ พุทธา
พระนิพพาน ผู้รู้ทั้งหลายกล่าวว่าเป็นยอด ควรตั้งให้เป็นเป้าหมายสูงสุดแห่งชีวิต

๓.นะ หิ ปัพพะชิโต ปะรูปะฆาตี
ผู้ที่ฆ่าหรือทำร้ายสัตว์อื่นอยู่ มิใช่บรรพชิต (นักบวช นักบุญ ผู้มีศีล มีธรรม)

๔.สะมะโณ โหติ ปะรัง วิเหฐะยันโต
ผู้เบียดเบียนสัตว์อื่นอยู่ มิใช่สมณะ (ผู้มีปัญญา มีสมาธิ มีศีล)

๕.สัพพะปาปัสสะ อะกะระณัง
ไม่ทำชั่วทั้งปวง

๖.กุสะลัสสูปะสัมปะทา
ทำความดีให้ถึงพร้อม

๗.สะจิตตะปะริโยทะปะนัง
ทำจิตของตนให้บริสุทธิ์ผ่องใส ไม่ให้มีความโลภ ความโกรธ ความหลง

๘.อะนูปะวาโท
ไม่ว่าร้ายคนอื่น

๙.อะนูปะฆาโต
ไม่เบียดเบียนคนอื่น

๑๐.ปาติโมกเข จะ สังวะโร
เคร่งครัดในกฏระเบียบข้อบังคับ

๑๑.มัตตัญญุตา จะ ภัตตัสสะมิง
รู้จักประมาณในการดื่ม การกิน เป็นอยู่

๑๒.ปันตัญจะ สะยะนาสะนัง
ฝึกอยู่ในที่นั่ง ที่นอนอันสงัด เพื่อแสวงหาความสะอาด สว่าง สงบ

๑๓.อะธิจิตเต จะ อาโยโค
ฝึกจิตให้มีสมาธิขั้นสูง ตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย