ดับไฟแต่ต้นลม

ต้องสงบเย็น ต้องให้อภัย ต้องใช้คืนเขาไป

ดับไฟแต่ต้นลมเรียบร้อยแล้ว
ก็แผ่เมตตาให้เขารวย
ให้เขาดี ให้เขามีความสุข
ส่งกระแสบุญ ผ่านความรู้สึกที่ดีๆ ไปถึงเขา
นึกให้เห็นภาพเขาในใจ ว่าขณะนี้เขามีความสุข
เห็นเขายิ้ม เห็นเขากินข้าวอร่อยนอนหลับสบาย
แล้วเวลาทำบุญก็ให้คิดถึงเขา
กรวดน้ำให้เขา

นึกถึงเขาเมื่อไรก็ให้สวดมนต์ภาวนาให้เขา
เอามนต์ลบความคิดความแค้นให้ได้
ใจเราก็จะเย็น จะสงบ เมตตามหาเมตตาก็จะขึ้น

ชีวิตนี้หากไม่มีการให้อภัย ไม่มีการอโหสิ
อย่าหวังเลยว่าจะมีความสุขได้

จำไว้นะ ต้องแยกให้เป็น ถึงจะเย็นได้

มัวมองเห็นแค่
"เขาว่าเรา เขาว่าเรา"
ก็ตายกันพอดี
เสียหายความสุขไปหลายกองเชียวนะ

ไอ้เรื่องพรรณนี้ ถ้าหากดับไม่ได้
มันร้ายนักระวังให้ดี