หัวใจนักบุญ
|
|
คุณสมบัติขั้นมาตฐานของ
นักบวช นักบุญ ผู้มีศีล มีธรรม
และนักสร้างบารมี |
๑.ไม่บ่น
|
เมื่อมีบุญแล้ว ผลแห่งบุญนั้นก็จะแปรสภาพ
ให้เป็นปัญญา ทำให้ยอมรับต่อความเป็นจริงของชีวิต
ทำให้รู้ เห็น และเข้าใจ ถึงระดับวาสนาของตนและบุคคลอื่น
ความเป็นไปของชีวิตนั้น ขึ้นตรงต่ออำนาจบุญกรรมที่ทำไว้
บ่นไปก็แค่นั้นเอง
ที่ได้มา ที่มีอยู่ ที่เสียใจ ที่ไม่ได้ดั่งใจ
ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นมันคือ "ผลแห่งกรรม"
อันเป็นสมบัติของเรานั้นเอง |
๒.ไม่กลัว
|
เมื่อมีบุญแล้ว ผลแห่งบุญนั้นก็จะแปรสภาพ
ให้เป็นความเข้มแข็ง กล้าหาญ ตามกำลังของบุญฤทธิ์
ทำให้ไม่หวั่นไหวต่ออุปสรรค และปัญหาที่จะเกิดขึ้น
เพราะมีความมั่นใจในความเป็นผู้บริสุทธิ์ ความเป็นผู้มีบุญของตน
เมื่อจะคิด จะทำ อะไรลงไป
ล้วนมีกำลังบุญมารองรับทั้งหมดทั้งสิ้น
|
๓.ไม่ทำชั่ว
|
เมื่อมีบุญแล้ว ผลแห่งบุญนั้นก็จะแปรสภาพ
ให้เป็นตัวควบคุม บริหารจัดการ ตามกำลังของบุญฤทธิ์
ทำให้เกิดความกลัว ความละอายต่อบาป ต่อกรรม
ความผิดน้อยใหญ่ทั้งในที่ลับและที่แจ้ง
เห็นถึงความเสียหายหลายภพหลายชาติ
เห็นถึงผลกระทบต่อครอบครัว
ต่อโลกต่อสังคมอย่างมากมายมหาศาล |
๔.ไม่คิดมาก
|
เมื่อมีบุญแล้ว ผลแห่งบุญนั้นก็จะแปรสภาพ
ให้เป็นความสะอาด ความสว่าง ความสงบ ตามกำลังของบุญฤทธิ์
ทำให้เกิดพลังแห่งความสงบแห่งจิตแห่งใจ ไม่ฟุ้งซ่านรำคาญใจ
ไม่คิดเป็นทุกข์ ความคิดทุกความคิดล้วนนำมาซึ่งความเบิกบานกายใจ
ไม่คิดเบิกความทุกข์มาใช้ก่อน |
๕.รอได้ คอยได้
|
เมื่อมีบุญแล้ว ผลแห่งบุญนั้น ก็จะแปรสภาพ
ให้เป็นความใจเย็น มีความยืดหยุ่น ตามกำลังของบุญฤทธิ์
ไม่ใจร้อน ใจเร็ว เห็นถึงจังหวะและโอกาสของชีวิต |
๖.อดได้ ทนได้
|
เมื่อมีบุญแล้ว ผลแห่งบุญนั้น ก็จะแปรสภาพ
ให้เป็นพลังงานเข้มแข็ง ตามกำลังของบุญฤทธิ์
ทำให้มีความอดทนที่เป็นหนึ่งเป็นเลิศ
มีความคิดที่ไม่หวั่นไหว
เห็นความสำเร็จทุกชนิดมาจากความอดทน
อดทนอย่างมีความสุข |
๗.สงบได้ เย็นได้
|
เมื่อมีบุญแล้ว ผลแห่งบุญนั้น ก็จะเป็นสภาพ
ให้เป็นคนที่สงบได้ เย็นได้ ตามกำลังของบุญฤทธิ์
ไม่เป็นคนที่ร้อนรน กระวนกระวาย สับส่าย วุ่นวาย
ในสิ่งที่ไม่เป็นสาระ ในสิ่งกำลังจะเกิดขึ้น
แม้จะตกอยู่ในเหตุการณ์ที่เลวร้าย
ก็ทำใจได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น |
๘.ปล่อยได้ วางได้
|
เมื่อมีบุญแล้ว ผลแห่งบุญนั้น ก็จะแปรสภาพ
ให้เป็นคนที่รู้จักการละ การวาง ตามกำลังของบุญฤทธิ์
ไม่เป็นคนที่แบกทุกอย่างที่ขวางหน้า
ยึดทุกอย่างที่เกิดขึ้น |
๙.รู้ได้ ตื่นได้ และเบิกบานได้
|
เมื่อมีบุญแล้ว ผลแห่งบุญนั้น ก็จะแปรสภาพ
ให้เป็นความรู้ ตื่น เบิกบาน ตามกำลังของบุญฤทธิ์
เป็นผู้รู้ต่อความเป็นจริงของชีวิต
ไม่ปล่อยชีวิตให้ตกไปในกระแสของ
ความโลภ ความโกรธ ความหลง
จิตใจมีความอิสระเต็มที่ทุกวันทุกเวลาทุกนาที |
|
|